ZESPÓŁ INSTRUMENTALNY „SKOWRONKI”

     Dla tych dzieci, które lubią muzykę oraz chcą nauczyć się grać na flecie, powstał w roku 2001 Zespół Instrumentalny „Skowronki”. Można w nim usłyszeć flety sopranowe, altowe i tenorowe. Zespół „Skowronki” założyła pani nauczyczycielka Renata Dobner i od ośmiu lat uczy dzieci trudnej gry na flecie metotą czytania nut z obrazków flecików, a od tego roku szkolnego z tabulatur metodą „Adam”. To cyfrowy system zapisu, który usprawnia proces nauki grania. Zapis podaje od razu chwyty na dany instrument, chwyty jako drogę do wydobycia określonego dźwięku. W tej metodzie forma i styl nauczania umożliwia rozwijanie muzycznej osobowości, scenicznego obycia, ekspresji, wyczucia rytmu i słuchu oraz improwizacji.              

     Istotną rzeczą we wczesnej fazie nauczania jest wyciągnięcie na plan pierwszy umiejętności grania melodii różnych ulubionych piosenek, rozwijania motoryki, słuchu, czerpanie radości z grania.

Dlaczego nuty i obrazki flecików lub tabulatury razem? Zapis nutowy dla wielu dzieci jest skomplikowany i najczęściej okazuje się trudny do przyswojenia, a szczególnie przy większej skali dźwięków ogranicza to dostęp do ich ulubionych melodii. Dlatego pani Dobner zdecydowała uzupełnić system nutowy o rysunki flecików. Dwusystemowe podejście ułatwia start. Dodatkową atrakcją dla dzieci jest granie z podkładem muzycznym. Dzieci czują się częścią składową  „wielkiej orkiestry”, co wyzwala w nich pozytywne emocje towarzyszące im przy graniu: radość i dobrą zabawę.

Takie podejście pozwala przyspieszyć proces nauczania dzieci i wyrównuje szanse opanowania umiejętności grania. Nie zapomina też o dzieciach nadpobudliwych i mających mniej cierpliwości do trudniejszych partii materiału. Jasność i zwięzłość zasad nie odstrasza i nie zniechęca do grania. Dodatkowo, co ważne z psychologicznego punktu widzenia,  dziecko, które widzi efekty swojej pracy, nabiera wiary w swoje możliwości.

Doświadczenia pedagogów metody „Adam” w Szwecji pozwoliły stwierdzić, że nie ma dzieci nie muzykalnych. Każde dziecko chce i może grać. Ważny jest tylko skuteczny sposób podania informacji.

     Zespół z roku na rok powiększa się i przybiera nowych członków. W roku szkolnym 2008/2009 do zespołu zapisało się 25 uczniów z klas od drugiej do siódmej. O muzyczne tło zespołu troszczy się pani nauczycielka Janina Kúdel’ka, która akompaniuje flecistom na fortepianie.